Geweest naar 'As Big As The Sky' - Been to 'As Big As The Sky'

In januari schreef ik een blogbericht over de mooie Kunqu opera in de stadsschouwburg Amsterdam tijdens het Holland Festival. Hierin verwees ik naar een voorstelling van het Holland Festival die nog zou komen. Ik ben er inderdaad heen geweest en dit is wat ik er over dacht. As Big As The Sky heet het stuk. Een moderne westerse opera met Kunqu opera er in verwerkt. Het decor van Ai Wei Wei was treffend gemaakt. Het illustreerde de bouwzucht in de moderne tijd en hoe alles er in wordt opgeslokt. Hoe treffend ook allemaal, voor mij is de 'boodschap' niet heel nieuw, maar wel helder.

Wel verrassend vond ik dat er werd gesuggereerd dat dromen toch ook in mensen hun hart liggen, ondanks een soms schijnbaar oppervlakkige en egoistische wereld. De hoofdpersoon had immers aan het einde van het plot een pyama aan onder zijn kantoorjas en ook de jonge moderne Chinese vrouw wist ergens nog haar kinderdromen te herinneren. In ieder geval dat zij die ooit had. Klinkt misschienwat als zware kost, maar er zat ook af en toe humor in het stuk waar je wel om kon glimlachen.

Meest typisch vond ik dat de traditionele Chinese Kunqu opera aan het einde werd afgebeeld op een doek en niet live door de zangeres werd gezongen (zoals even daarvoor). Bijna leek het net zoals de Japanse virtuele popster Hatsune Miku. Zij wordt immer ook geprojecteerd. Ik dacht: niets zien we meer in het echt straks. Het oude niet, omdat het niet meer bestaat. Het nieuwe niet, omdat het nooit heeft bestaan. LOL

-

In January I wrote about the beautiful Kunqu opera in the Stadschouwburg of Amsterdam at the Holland Festival. This time I visited again a play from the Holland festival. As Big As The Sky it was called. A modern western opera with Kunqu opera together. With décor made by Ai Wei Wei that illustrated well the modern longing to build and build. It illustrated to me how everything was absorbed by this longing. However, well made, but not a real very new concept.

What I do find surprising is that the opera also suggested that people can have honest dreams in their heart. This was suggested by the fact the actor was wearing his pyjamas beneath his business costume at the end of the opera. Also the young Chinese woman had remembered her childhood dreams that she was forgotten before. Nice also things were sometimes brought with a certain humour in it.

Most typical I felt was the Kunqu opera was projected on a screen instead of live performed by the singer before. Just like the Japanese virtual pop star Hatsune Miku actually. As if there will be a time where we do not see anyone perform in real live. The one because they do not exist anymore and the other because it has never existed. LOL